Ik voel me lichtelijk egoïstisch bij dit schrijven, maar mijn voornemen was om dat gevoel voortaan te negeren en gewoon te bloggen wat er in mijn aantekeningenboekje terecht komt.

Het wordt me steeds duidelijker dat ik geen voorbeeld heb.

Ik ken simpelweg geen jonge audiovisuele vormgevers die voor zichzelf zijn begonnen na hun opleiding. Ik weet wel dat ze er zijn, maar de meesten zijn niet erg succesvol in het blijven doen wat ze leuk vinden èn genoeg brood op de plank brengen. Als ze dat laatste wel doen houden zich vaak meer bezig met winstgevende zaken dan met projecten die hun hart sneller doen kloppen. Vrouwelijke audiovisuele vormgevers zijn veel schaarser dan mannen en het is dat ik vorige week via Twitter achter het bestaan van een vrouwelijk duo kwam, maar anders had ik kunnen zeggen dat ik ze nog nooit gezien (online/offline) had.

Geen voorbeeld hebben is eng. Ik kan niet bij een leeftijdsgenoot langs gaan en vragen stellen waar de ander antwoord op heeft. Ik kan niet vragen welke valkuilen ik moet proberen te ontwijken of welke truukjes ik toe zou kunnen passen in mijn administratie.

Het voelt alsof ik één van de weinige kunstacademiestudenten ben die zich verdiepen in webdesign. Of het voordeel dat social media kan hebben voor jonge (creatieve) starters. Het voelt alsof ik de enige ben in mijn klas die serieus bezig is met de toekomst. Ik vermoed dat dit de reden is dat ik geen echte aansluiting vind. Ik heb leuke contacten, maar na mijn afstuderen zoek ik er waarschijnlijk slechts een stuk of drie op. Als ik niets beters te doen heb. Mijn studiegenoten zijn mijn studiegenoten. Geen vrienden.

Mijn vrienden zijn vaak vijf tot tien jaar ouder dan ik. En – ondanks dat ik het pijnlijk vind om op te schrijven – weinig succesvol. Wie een baan heft werkt voor mijn gevoel om geld te verdienen (niet omdat het bijv. ook leuk is) en de zelfstandigen die tot mijn vriendenkring behoren ‘vinden het wel best’.

Zelfpromotie is iets wat ze niet doen, een website is vaak statisch en/of niet up-to-date en naast je eigen bedrijfje nog twee tot drie dagen in de week bij de Kruidvat (of een vergelijkbare winkelketen) aan de slag gaan om rond te komen is eerder regel dan uitzondering. Men onderneemt niet, maar wacht af.

Ik sluit niet uit dat ik ook ergens anders aan de slag ga om in mijn levensonderhoud te kunnen voorzien, maar ik ben ervan overtuigd dat het voor het merendeel van de jonge zelfstandigen niet nodig is, als ze een actievere houding aan zouden nemen ten opzichte van zelfpromotie, klantenwerving en dergelijke.

Het is allemaal alweer wat rustiger in mijn hoofd, maar zo nu en dan woedt er plots weer een orkaan. Op het moment ben ik al een halve dag bezig om een studieopdracht af te ronden, maar de software werkt niet echt mee. Eerder tegen. Als het goed is ben ik er over een klein half uur klaar mee. Of wat zeg ik: Als het dan niet goed is, bekijken ze het maar. Ik heb genoeg andere opdrachten af te ronden.

Op het moment is er nog één grote opdracht die ik af moet ronden. Daarnaast is er nog wat typwerk, een kleine presentatie en twee andere kleine opdrachten. De presentatie is geen probleem, het typwerk rond ik het komende weekend af en de twee kleine opdrachten zouden volgende week dinsdag en donderdag af moeten zijn.

De grote opdracht me zorgen. Het is een opdracht waar ik bijna vier maanden de tijd voor heb gekregen, maar dat is niet wat ik eraan heb kunnen besteden. Door rugklachten heb ik er ongeveer twee maanden aan kunnen werken. De leraar begrijpt het niet en nuja.. drama. Het wordt echt een heel goed werk als het af is, maar ik maak me zorgen over de beoordeling van de leraar.

Bij de vorige opdracht gaf hij tips, die ik ter harte nam en verwerkte in de volgende versie, waarna hij een tegengesteld advies gaf. Toen ik die opdracht af had was het plots niet goed genoeg en zouden ik en mijn groepsgenootje er eigenlijk nog allerlei dingen aan moeten veranderen. Wat ik weiger, omdat het resultaat gewoon goed is.

Nog één grote obstakel dus voordat het vakantie is.

Aanstaande maandag zou ik de opdracht af moeten hebben, maar dit gaat zeker weten niet lukken. Een week later is de grote beoordeling en zo het misschien af kunnen zijn. Ik ga er alleen van uit dat de leraar in kwestie het werk dan niet goed keurt. In dat geval zou ik nog drie weken hebben om alles te verbeteren. In die drie weken zou het me makkelijk lukken, maar ergens ben ik bang dat dat voor allerlei papierwerk en andere rompslomp gaat uitdraaien.

We zullen zien. Ik ben in ieder geval rustiger en heb bijna alles op een rijtje.